Ramazan’da Görünür Olanlar
Ramazan Sofralarının “Seçilmişleri”
Ramazan geldi mi bir telaş başlar. Sofralar kurulur, davetler verilir, fotoğraflar çekilir. 
Hele bir de “seçilmişler” varsa o sofralarda, işte o zaman Ramazan’ın bereketi değil ama görüntüsü epey artar. 
Ramazan gelince bazı yüzler birden çoğalır.
On bir ay görünmeyenler, iftar sofralarının en önünde belirir. Objektif neredeyse onlar oradadır. Kaşık daha çorbaya değmeden poz verilir, lokma daha yutulmadan paylaşım yapılır. 
Sofralar kalabalık, kareler ihtişamlı, mesajlar süslüdür
Her gün başka bir sofrada boy gösterenler…
On bir ay boyunca çarşıda pazarda, mahallede, halkın içinde pek görünmeyenler…
Birdenbire iftar masalarının en görünür köşesine yerleşiverirler.
Masaların süsü olurlar.
Seçimlerin gülü gibi açılırlar.
Gülümsemeler bol, pozlar hazır, paylaşımlar anlık…
Ramazan’ın ruhu mu? 
O biraz arka planda kalır.
Yer sofralarında oturan vatandaşın yanına ilişirler ama nedense hep en önde, en görünür yerde olurlar. “Halkın içindeyiz” mesajı verilirken objektife dönük bakışlar hiç şaşmaz. 
Kibirli bir eda, ölçülü bir tebessüm, ardından sosyal medyada paylaşılan bir kare…
O karelerde samimiyet mi var, yoksa hesap mı?
İftar sofralarının fotoğrafçıları pek mahirdir. 
Her tabak, her lokma, her kalabalık kayda alınır. 
Ramazan’ın maneviyatı filtrelenir, altına birkaç süslü cümle eklenir. Beğeniler gelir, yorumlar akar.
Peki ya teravih?
Teravih namazı geldiğinde aynı kalabalığı görmek neden mümkün olmaz?
O caminin safında, omuz omuza, reklamsız ve gösterişsiz bir duruş neden kadraja girmez?
İftar sofralarında en önde olanlar, teravih saflarında neden görünmez?
Fotoğraf makineleri orada mı çekmez, yoksa niyetler mi?
Ramazan sadece sofradan ibaret değildir. 
Ramazan biraz da gecedir. 
Biraz sabırdır. 
Biraz iç muhasebedir. 
Biraz da kimse görmeden yapılan ibadettir.
Sofralarda boy göstermek kolaydır.
Ama saf tutmak biraz daha içtenlik ister.
Elbette herkesin ibadeti kendinedir, kimse kimsenin niyetini ölçemez. Lakin bu kadar görünürlük içinde insan sormadan edemiyor: Ramazan, gerçekten paylaşmak için mi; yoksa paylaşım yapmak için mi?
Seçilmişler Ramazan’da görünür olmayı severler.
Ama Ramazan, görünmek değil, arınmak ayıdır.
Belki de asıl mesele şudur:
Sofrada fotoğraf verenlerle, gecede secdeye duranlar her zaman aynı kişiler midir?
Ramazan geçer. 
Sofralar kalkar. 
Paylaşımlar unutulur.
Geriye niyet kalır.
Ve niyet, en görünmeyen ama en belirleyici olandır.